Dimi voor de tv 1: Manchester United-Southampton voor de tv in huize Vrehe

Maandag 13 juli en ik zit weer eens voor de tv. Niet met mijn vele vriendjes zoals ik dat graag zie, maar in mijn eentje op het stoeltje voor de tv. Gelukkig is mijn beste vriend wel aanwezig, eentje die mij nooit in de steek laat en dat is mijn heerlijke koude flesje Grolsch in de palm van mijn hand.

Het in vorm verkerende Manchester mag deze avond thuis aantreden tegen Southampton. Sinds de komst van Bruno Fernandes draait Manchester op volle toeren. Manchester United met Fernandes heeft nog geen wedstrijd verloren en is het zowaar weer leuk om naar United te kijken. En ze hebben natuurlijk ook Harry Maguire in de gelederen en ik heb vanavond wel weer eens zin om te lachen. Dat deze man 80 miljoen heeft gekost werkt bij mij week op week op de lachspieren.

Het bezoekende Southampton draait een degelijk seizoen en staat op een 12e plaats. Manchester is volop in de race voor plaatsing voor de Champions league en kan bij winst van plek 5 naar plek 3 klimmen. Een belangrijke wedstrijd dus voor de thuisploeg.

Dan naar de wedstrijd toe:

De 1e kans is voor Anthony Martial, na dom balverlies achterin van James Ward-Prowse. Maar Martial faalt 1 op 1 met de goed uitkomende Alex Mccarthy. Daar had de 1-0 al moeten zijn voor United. 2 minuten daarna denkt Paul Pogba: wat Ward-Prowse kan, kan ik ook! Hij verliest de bal knullig in de achterhoede aan Danny Ings. Nathan Redmond kan de bal daarna voorgeven en Stuart Armstrong schiet de bal beheerst achter David de Gea. 0-1 voor Southampton. Een heerlijk begin en dat terwijl ik mijn 1e biertje nog niet eens op heb! Ik moet die wedstrijden toch vaker in mijn eentje kijken denk ik……

In de 15e min lijkt de 1-1 een feit na een goede actie van Luke Shaw op Marcus Rashford, maar de snelle spits staat buitenspel. In de 17e min valt dan toch de gelijkmaker, het is Martial die sterk is in de 16 en de bal breed geeft op Rashford, Rashford faalt niet en daar is de verdiende 1-1. Ik heb wel eens saaiere openingsfases gezien! Terwijl ik dit aan het typen ben valt de 2-1 al. Martial ontvangt de bal van Bruno Fernandes aan de linkerkant en snijdt naar binnen. De verdediging heeft geen kans tegen de snelle fransman en hij schiet de bal hard en hoog in de korte hoek. Southampton geeft teveel ruimte weg aan dit sterke United, maar ik klaag niet. Ik zit te genieten als een klein kind (eentje die al vroeg met drinken begonnen is dan). De VAR lijkt deze wedstrijd overigens niet aanwezig, want Oriol Romeu besluit in de 40e minuut de enkel van Mason Greenwood er bijna af te trappen, maar de VAR vindt het blijkbaar niks. We voetballen weer in Engeland hoor, misschien dat Maguire daarom 80 miljoen heeft gekost, want schoppen kan die wel. 2-1 is de ruststand en de 1e helft was er een om over naar huis te schrijven. Fijn dat ik al thuis ben.

In de 2e helft begint Southampton voortvarend en dit leidt tot wat kleine kansjes. Het aanwezige neppubliek wordt wel wild om van alles en nog wat, ik denk dat de man achter de knoppen niet helemaal aan het opletten was. Wat ook opvallend is, is het feit dat Fernandes een zwakke wedstrijd speelt voor zijn doen. Maar daar moet ik bij aantekenen dat ik misschien ook wel te veel van hem verwacht na zijn fantastische start bij United.

De voorhoede van United is om te smullen met Martial, Rashford en Greenwood, allemaal spelers die uit het niks een goal kunnen maken en dat is waar je voor naar het stadion komt in mijn ogen of in deze tijd: voor de tv zit. De 2e helft is een stuk minder attractief dan de 1e en dat geeft mij weer genoeg kansen om naar de koelkast te lopen. De eerste opleving van de gevreesde voorhoede in de 2e helft doet zich voor in de 68e minuut na een mooie een-twee tussen Martial en Rashford, laatstgenoemde moet de 3-1 maken, maar de bal wordt geblokt.

Southampton komt er af en toe gevaarlijk uit in de counter, maar mist precisie in de eindpass. In de 85e minuut krijgt de Gea weer eens wat te doen. Redmond snijdt naar binnen en haalt hard uit. De Gea kan deze bal maar net tot corner verwerken en daar was bijna de 2-2. United wil de 2-1 over de streep trekken en maakt het zich onnodig lastig door de wedstrijd niet eerder in het slot te gooien. Dan in de 96e(!) minuut krijgt Southampton een corner. De bal wordt goed ingedraaid en doorgekopt door Jan Bednarek, bij de 2e paal  is het invaller Michael Obafemi die de bal kan binnenwerken na twijfelend optreden van Victor Lindelöf. De eindstand is 2-2 en United laat zeer dure punten liggen in de strijd om een Champions League ticket.

Een wedstrijd met 2 gezichten zoals dat altijd zo mooi wordt gezegd. De 1e helft was om te smullen en de 2e helft was om te huilen voor de neutrale toeschouwer. United was de betere ploeg en had de wedstrijd veel eerder moeten beslissen. Ik ging al uit voor de winst van United en had al een heel verhaal op papier staan. Daar dacht Michael Obafemi alleen anders over en kon ik weer wat anders op papier zetten, nog bedankt he Michael!

Tot de volgende keer bij Dimi kijkt tv en dan hoop ik weer in de kroeg te zitten met mijn vriendjes. Dat zelf pils halen maakt me toch aardig moe en dat bevalt me voor geen meter!

©vrehe. 2020